“ne zaman tanımlanamayacak,anlatılamayacak kötü bir perişanlık imgesiyle karşılaşsak -yapayalnızlık,yoksulluk,elem,herşeyin sonu ya da en aşırı ucu- kafamızda tanrı düşüncesi uyanıyor.hiç değilse bende böyle oluyor bu…”
“when we see the image of unutterable and indescribable forsakenness — of loneliness, of poverty and misery, the end of things or their extremity — the thought of god comes to mind. at least this is the case with me…”
Vincent Van Gogh, 1878, (Theo’ya yazdığı mektuptan | Letter to Theo)
